मी एक रात्री त्या नक्षत्रांना पुसले परमेश्वर नाही घोकत मन मम बसले, तुम्ही चिरंतन विश्वातील प्रवासी का चरण केधवा तुम्हास त्याचे दिसले? स्मित करुनी म्हणाल्या चांदण्या काही तो मुक्त प्रवासी फिरत सदोदित राही, उठतात तमावर त्याची पाउलचिन्हे, त्यांनाच पुससी तू आहे कि तो नाही !
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा