शांता शेळके लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा
शांता शेळके लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा

शुक्रवार, १८ फेब्रुवारी, २०२२

उरल्या सुरल्या ओलाव्यावर. शांता शेळके

उरल्या सुरल्या ओलाव्यावर
.          शांता शेळके
***********************

उरल्या सुरल्या ओलाव्यावर
किती जिवाला भिजवित राहू ?
म्लान आठवांतुनी चार या
किती बहर मी सजवित जाऊ ?

बुजत चालल्या पाऊलवाटा
हिरवे रुजवे फुटले त्यावर
तिथेच वळते हट्टी पाऊल
कसा तया मी घालू आवर ?

भिंत कोसळे या इथली अन्
उठे इमारत उंच पलिकडे
पालटात या जलद, किती मी
जुन्या खुणांचे वेचू तुकडे ?

मिटली अवघी क्षितिजे म्हणता
क्षितिज त्यातुनी पुनश्च उठते
कळसूत्री बाहुली तशी मी
पुन्हा यंत्रवत् धावत सुटते

शांता शेळके

मंगळवार, ९ जून, २०२०

खवळून उठले साती सागर

खवळून उठले साती सागर

शांता शेळके .

खवळून उठले साती सागर
बुडली धरती बुडले अंबर
प्रलयानंतर वटपत्रावर
पुन्हा संभवे नवीन सृष्टी
नको मानवा होऊ कष्टी !

मोडून पडता इवले घरटे
दुबळ्या पंखी बळ संचरते
काडी काडी चोच जमविते
पुन्हा निवारा घरट्यापोटी
नको मानवा होऊ कष्टी !

विनाश तेथे पुन्हा निर्मिती
जन्म मात करी मरणावरती
फिरुनी मानवकुळे नांदती
मधुर भविष्ये बघते दृष्टी
नको मानवा होऊ कष्टी !

हात राबता तो परमेश्वर
संसाराची ओढ अनावर
राखेमधुनी उभव पुन्हा घर
करी जीवनी अमृतवृष्टी
नको मानवा होऊ कष्टी !

शांता  शेळके

सोमवार, २४ फेब्रुवारी, २०२०

मागते मन एक काही , गीतकार :- शांता शेळके

  
मागते मन एक काही , 
दैव दुसरे घडविते .
उमलल्या आधीच कैसे , 

फुल पायी तुडविते ! 

खेळ नियती खेळते की 
पाप येते हे फळा ,
वाहाणा-या या जळाला 

कोणी मार्गी आडविते ,! 

ईश्वरेच्छ हीच किंवा 
संचिताचा शाप हा ,
चंद्ररेखा प्रतिपदेची 

कोण तिमिरी बुडविते ,
मागते मन एक काही , ,,.,..

 गीतकार :- शांता शेळके ,

रविवार, २६ जानेवारी, २०२०

शालू हिरवा, पाचू नि मरवा.......... शांता शेळके,

शालू हिरवा, पाचू नि मरवा वेणी तिपेडी घाला
साजणी बाई येणार साजण माझा
गोर्या भाळी, चढवा जाळी, नवरत्नांची माला
साजणी बाई येणार साजण माझा

चूल बोळकी इवली इवली, भातुकलीचा खेळ गं
लुटूपुटीच्या संसाराची संपत आली वेळ गं
रेशिम धागे ओढीती मागे, व्याकुळ जीव हा झाला

सूर गुंफिते सनई येथे, झडे चौघडा दारी
वाजतगाजत मिरवत येईल घोडयावरुनी स्वारी
मी वरमाला घालीन त्याला, मुहूर्त जवळी आला

मंगलवेळी मंगलकाळी, डोळां का गं पाणी
साजण माझा हा पतिराजा, मी तर त्याची राणी
अंगावरल्या शेलारीला बांधिन त्याचा शेला


गीतकार : शांता शेळके,

मंगळवार, ७ जानेवारी, २०२०

किलबिल किलबिल पक्षी बोलती , शान्ता शेळके

किलबिल किलबिल पक्षी बोलती , 
झुळझुळ झुळझुळ झरे वाहती ,
पानोपानी फुले बहरती , 

फुलपाखरे वर भिरभिरती ,
स्वप्नी आले काही , 

एक मी गाव पाहिला बाई !

त्या गावाची गंमत न्यारी , 
तिथे नांदती मुलेच सारी
कुणी न मोठे , कुणी धाकटे , 

कुणी न बसते इथे एकटे
सारे हसती , गाति नाचती , 

कोणी रडके नाही 

नाही पुस्तक , नाही शाळा , 
हवे तेवढे खुशाल खेळा
उडो बागडो , पडो , 

धडपडो , लागत कोणा नाही 

तिथल्या वेली गाणी गाती , 
पर्‍या हासर्‍या येती जाती
झाडावरती चेंडू लटकती , 

शेतामधुनी बॅटी
म्हणाल ते ते सारे होते , 

उणे न कोठे काही 


गीत - शान्ता शेळके

शनिवार, ७ डिसेंबर, २०१९

सजणा, का धरिला परदेस ----- गीतकार : शांता शेळके,

 
सजणा, का धरिला परदेस

श्रावण वैरी बरसे झिरमिर
चैन पडेना जीवा क्षणभर
जाऊ कोठे, राहू कैसी, 

घेऊ जोगिणवेष 

रंग न उरला गाली ओठी
भरती आसू काजळकाठी
शृंगाराचा साज उतरला, 

मुक्त विखुरले केश

गीतकार : शांता शेळके,

बुधवार, ६ जून, २०१८

बघ आई आकाशात - शांता शेळके



बघ आई आकाशात


बघ आई आकाशात सूर्य हा आला|
पांघरून अंगावरी भरजरी शेला||

निळ्या याच्या महालाला खांब सोनेरी|
मोतीयांच्या लावियेल्या आत झालरी||

केशराचे घातलेले सडे भूवरी|
त्यावरून येई त्याची डौलाने स्वारी||

डोंगराच्या आडून हा डोकावे हळू|
आणि फुले गुलाबाची लागे ऊधळू||

नभातून सोनियाच्या ओती तो राशी|
गुदगुल्या करी कश्या कळ्या फुलांशी।|

पाखरांच्या संगे याची सोबत छान।
गाती बघ कशी याला गोड गायन।।

मंद वारा जागवीतो सार्‍या जगाला|
म्हणतसे ऊठा ऊठा मित्र हा आला|| 

- शांता शेळके

बुधवार, १४ मे, २०१४

अजब सोहळा गीतकार : शांता शेळके

अजब सोहळा ! अजब सोहळा !
माती भिडली आभाळा ! ॥धृ.॥

मुकी मायबाई
तिला राग नाही
तुडवून पायी तिचा केला चोळामोळा ॥१॥

किती काळ साहील ?
किती मूक राहील ?
वादळली माती करी वा-याचा हिंदोळा ! ॥२॥

कुणी पाय देता
चढे धूळ माथा
माणसा रे, आता बघ उघडून डोळा ! ॥३॥

मातीची धरती
देह मातीचा वरती
माती जागवू दे मातीचा जिव्हाळा ! ॥४॥

गीतकार : शांता शेळके
संगीतकार : भास्कर चंदावरकर
गायक : रवींद्र साठे

रविवार, २ मार्च, २०१४

तोच चंद्रमा नभात--- शांता शेळके

तोच चंद्रमा नभात
तीच चैत्रयामिनी
एकांती मजसमीप
तीच तुंहि कामिनी ॥धृ॥

नीरवता ती तशीच
धुंद तेंच चांदणे
छायांनी रेखियले
चित्र तेच देखणे
जाईचा कुंज तोच
तीच गंधमोहिणी ॥१॥

सारे जरि ते तसेच
धुंदि आज ती कुठे ?
मीहि तोच तीच तुंहि
प्रीति आज ती कुठे ?
ती न आर्तता उरांत
स्वप्न ते न लोचनी ॥२॥

त्या पहिल्या प्रीतीच्या 
आज लोपल्या खुणा
वाळल्या फुलांत व्यर्थ
गंध शोधतो पुन्हा
गीत ये न ते जुळून 
भंगल्या सुरांतुनी ॥३॥

 शांता शेळके

पैठणी --- शांता शेळके,



फडताळात एक गाठोडे आहे
त्याच्या तळाशी अगदी खाली
जिथे आहेत जुने कपडे
कुंच्या टोपडी शेले शाली
त्यातच आहे घडी करुन
जपून ठेवलेली एक पैठणी
नारळी पदर जरी चौकडी
रंग तिचा सुंदर धानी

माझी आजी लग्नामध्ये
हीच पैठणी नेसली होती
पडली होती सा-यांच्या पाया
हाच पदर धरून हाती
पैठणीच्या अवतीभवती
दरवळणारा सुष्म वास
ओळखीची.. अनोळखीची..
जाणीव गुढ़ आहे त्यास

धूर कापूर उदबत्यांतून
जळत गेले किती श्रावण
पैठणीने जपले
एक तन.. एक मन..
माखली बोटे
पैठणीला केव्हा पुसली
शेवंतीची चमेलीची
आरास पदराआडून हसली

वर्षामागुन वर्षे गेली
संसाराचा सराव झाला
नवा कोरा कडक पोत
एक मऊपणा ल्याला
पैठणीच्या घडीघडीतून
अवघे आयुष्य उलगडत गेले
सौभाग्य मरण आले
आजीचे माझ्या सोने झाले

कधीतरी ही पैठणी
मी धरते ऊरी कवळुन
मऊ रेशमी स्पर्शामध्ये
आजी भेटते मला जवळुन
मधली वर्षे गळुन पडतात
कालपटाचा जुळतो धागा
पैठणीच्या चौकड्यानो
आजीला माझ्या कुशल सांगा

 शांता शेळके 

टप टप टप टप टाकित टापा - शांता शेळके



टप टप टप टप टाकित टापा चाले माझा घोडा
पाठीवरती जीन मखमली पायि रुपेरी तोडा !

उंच उभारी दोन्ही कान
ऐटित वळवी मान-कमान
मधेच केव्हा दुडकत दुडकत चाले थोडा थोडा !

घोडा माझा फार हुशार
पाठीवर मी होता स्वार
नुसता त्याला पुरे इषारा, कशास चाबुक ओढा !

सात अरण्ये, समुद्र सात
ओलांडिल हा एक दमात
आला आला माझा घोडा, सोडा रस्ता सोडा !

सोमवार, २३ सप्टेंबर, २०१३

लाडकी बाहुली-- शांता शेळके

लाडकी बाहुली होती माझी एक
मिळणार तशी न शोधूनी दुसऱ्या लाख
किती गोरी गोरी गाल गुलाबच फुलले
हासती केसही सुंदर काळे कुरळे
अंगात शोभला झगा रेशमी लाल
केसांवर फुलले लाल फितीचे फूल
कितीतरी बाहुल्या होत्या माझ्या जवळी
पण तीच सोनुली फार मला आवडती
मी तिजसह गेले माळावर खेळाया
मी लपुनी म्हटले साई-सूट्यो या या
किती शोध-शोधली परी न कोठे दिसली
परतले घरी मी होऊन हिरमुसलेली
वाटते सारखे जावे त्याच ठिकाणी
शोधूनी पहावी पुन्हा पुन्हा ती चिमणी
जाणार कशी पण पाऊस संततधार
खल मुळी न तिजला वर झोंबे फार
पाऊस उघडता गेले माळावरती
गवतावर ओल्या मजला सापडली ती
कुणी गेली होती गाय तुडवूनी तिजला
पाहुनी दशा ती रडूच आले मजला
मैत्रिणी म्हणाल्या काय अहा हे ध्यान
केसांच्या झिपऱ्या रंगही गेला उडून
पण आवडली ती तशीच मजला राणी
लाडकी बाहुली माझी माझी म्हणुनी
* - शांता शेळके

सोमवार, ३१ डिसेंबर, २०१२

बघ आई आकाशात- शांता शेळके



बघ आई आकाशात सूर्य हा आला|
पांघरून अंगावरी भरजरी शेला||
निळ्या याच्या महालाला खांब सोनेरी|
मोतीयांच्या लावियेल्या आत झालरी||
केशराचे घातलेले सडे भूवरी|
त्यावरून येई त्याची डौलाने स्वारी||
डोंगराच्या आडून हा डोकावे हळू|
आणि फुले गुलाबाची लागे ऊधळू||
नभातून सोनियाच्या ओती तो राशी|
गुदगुल्या करी कश्या कळ्या फुलांसी||
पाखरांच्या संगे याची सोबत छान्|
गाती बघ कशी याला गोड गायन्||
मंद वारा जागवीतो सार्‍या जगाला|
म्हणतसे ऊठा ऊठा मित्र हा आला|| 

- शांता शेळके

पावसाच्या धारा येती झरझरा- शांता शेळके



पावसाच्या धारा येती झरझरा
झाकळले नभ, वाहे सोसाट्याचा वारा
रस्त्याने ओहोळ जाती खळखळ
जागोजागीं खाचांमध्ये तुडुंबले जळ
झळके सतेज, ढगांवर वीज
नर्तकीच आली गमे लेवुनिया साज
झोंबे अंगा वारे, काया थरथरे
घरट्यांत घुसूनिया बसली पाखरें
हर्षलासे फार, नाचे वनीं मोर
पानांतून हळूं पाहे डोकावून खार
झाडांचिया तळी, डोईवरी मारा
रानातील गुरे शोधिती निवारा
नदीलाही पूर, लोटला अपार
फोफावत धावे जणू नागीणच थोर
झाडांची पालवी, चित्ताला मोहवी
पानोपानी खुलतसें रंगदार छबी
थांबला ओझर, उजळे आकाश
सूर्य येई ढगांतून, उधळी प्रकाश
किरण कोंवळे भूमीवरी आले
सोनेरी त्या तेजामध्यें पक्षीजात खुले
धरणी हासली, सुस्नात जाहली
वरुणाच्या वर्षावाने मनी संतोषली


कवयित्री - शांता शेळके