सोमवार, ३१ डिसेंबर, २०१२

सदैव सैनिका, पुढेच जायचे- वसंत बापट






सदैव सैनिका, पुढेच जायचे
न मागुती तुवा, कधी फिरायचे

सदा तुझ्यापुढे, उभी असे निशा
सदैव काजळी, दिसायच्या दिशा
मधून मेघ हे, नभास ग्रासती
मधेच या विजा, भयाण हासती
दहा दिशांतुनी, तुफान व्हायचे
सदैव सैनिका, पुढेच जायचे

प्रलोभने तुला, न लोभ दाविती
न मोहबंधने, पदांस बांधिती
विरोध क्रोध वा, तुला न थांबवी
न मोह भासतो, गजांत वैभवी
न दैन्यही तुझे, कधी सरायचे
सदैव सैनिका, पुढेच जायचे

-
वसंत बापट

संथ निळे हे पाणी - मंगेश पाडगांवकर

संथ निळे हे पाणी
वर शुक्राचा तारा
कुरळ्या लहंरीमधुनी
शिळ घालतो वारा

दुर कमान पुलाची
एकलीच अंधारी
थरथरत्या पाण्याला
कसले गुपीत विचारी

भरुन काजव्याने हा
चमके पिंपळ सारा
स्तिमीत होऊनी तेथे
अवचित थबके वारा

किरकीर रात किड्यांची
निरवतेस किनारी
ओढ लागुनी छाया
थरथरते अंधारी

मध्येच क्षितीजावरुनी
विज लकाकुन जाई
अन ध्यानस्थ गिरी ही
उघडुनी लोचन पाही

हळुच चांदने ओले

ठिबके पाणावरुनी
कसला क्षण सोनेरी
उमले प्राणामधुनी

संथ निळे हे पाणी
वर शुक्राचा तारा
दरवळला गंधाने
म नाचा गाभारा

कवी - मंगेश पाडगावकर

बघ आई आकाशात- शांता शेळके



बघ आई आकाशात सूर्य हा आला|
पांघरून अंगावरी भरजरी शेला||
निळ्या याच्या महालाला खांब सोनेरी|
मोतीयांच्या लावियेल्या आत झालरी||
केशराचे घातलेले सडे भूवरी|
त्यावरून येई त्याची डौलाने स्वारी||
डोंगराच्या आडून हा डोकावे हळू|
आणि फुले गुलाबाची लागे ऊधळू||
नभातून सोनियाच्या ओती तो राशी|
गुदगुल्या करी कश्या कळ्या फुलांसी||
पाखरांच्या संगे याची सोबत छान्|
गाती बघ कशी याला गोड गायन्||
मंद वारा जागवीतो सार्‍या जगाला|
म्हणतसे ऊठा ऊठा मित्र हा आला|| 

- शांता शेळके

पावसाच्या धारा येती झरझरा- शांता शेळके



पावसाच्या धारा येती झरझरा
झाकळले नभ, वाहे सोसाट्याचा वारा
रस्त्याने ओहोळ जाती खळखळ
जागोजागीं खाचांमध्ये तुडुंबले जळ
झळके सतेज, ढगांवर वीज
नर्तकीच आली गमे लेवुनिया साज
झोंबे अंगा वारे, काया थरथरे
घरट्यांत घुसूनिया बसली पाखरें
हर्षलासे फार, नाचे वनीं मोर
पानांतून हळूं पाहे डोकावून खार
झाडांचिया तळी, डोईवरी मारा
रानातील गुरे शोधिती निवारा
नदीलाही पूर, लोटला अपार
फोफावत धावे जणू नागीणच थोर
झाडांची पालवी, चित्ताला मोहवी
पानोपानी खुलतसें रंगदार छबी
थांबला ओझर, उजळे आकाश
सूर्य येई ढगांतून, उधळी प्रकाश
किरण कोंवळे भूमीवरी आले
सोनेरी त्या तेजामध्यें पक्षीजात खुले
धरणी हासली, सुस्नात जाहली
वरुणाच्या वर्षावाने मनी संतोषली


कवयित्री - शांता शेळके

शनिवार, २२ डिसेंबर, २०१२

सुरत पियाकि

नमन नटवरा

हे जगदीश सदाशिव